Formacja

Okres formacji początkowej to czas rozeznawania swojego powołania. Jest także „drogą, która ma doprowadzić do przemienienia w Chrystusie Panu i upodobnienia do Jego uczuć w całkowitym oddaniu się Ojcu” (Konstytucja Apostolska Vultum Dei Quaerere, nr 13).

Formacja początkowa dokonuje się w trzech kolejnych etapach: postulat, nowicjat i okres profesji czasowej lub juniorat, poprzedzone aspiranturą; w tym czasie kandydatki wzrastają i dojrzewają aż do definitywnego podjęcia życia monastycznego w określonym Instytucie. (Instrukcja „Cor Orans” do Konstytucja ap.VDq.,nr. 251)

Podstawowe rzeczy, których powinno się uczyć nowicjuszki i w których przede wszystkim same powinny się ćwiczyć:

– życie wspólne, wraz z milczeniem i samotnością;

– pamięć na obecność Bożą, szczególnie przez dar Ducha Świętego zamieszkującego w naszych duszach;

– duch zjednoczenia z Bogiem przez miłość, którego rozwojowi sprzyja szczególnie modlitwa osobista i liturgiczna;

– szczera i wypróbowana miłość względem sióstr i wszystkich ludzi;

– potrzebna do wypełniania ślubów pokora i całkowite wyrzeczenie się wszystkiego, co mogłoby stanowić przeszkodę w dążeniu do miłości doskonałej;

-wierność i gorliwość w obserwancji zakonnej.

(z Konstytucji Mniszek Zakonu Kaznodziejskiego).